Master of Arts in de geschiedenis

Voor wie het verleden op een kritische manier wil bevragen en er bijvoorbeeld meer wil uit leren dan lange waslijsten data, feiten en namen, is een wetenschappelijke opleiding in de geschiedenis de aangewezen keuze. Je leert niet alleen waar en met welke middelen je historische bronnen kan opsporen, je leert het bronnenmateriaal ook op een kritische manier te beoordelen. Samen met de kritiek van de bronnen (heuristiek) leer je de juiste vragen te stellen (wat wil ik weten?) en de juiste methodes te gebruiken (hoe krijg ik de bronnen aan de praat?). Daarna leer je de vrijgekomen informatie analyseren, synthetiseren en evalueren.
Met een historische opleiding verwerf je inzicht in het grote verhaal van de menselijke beschaving. Je tracht de vraagstukken van de menselijke samenleving in haar ontstaan, ontwikkeling en samenhang te reconstrueren en te beantwoorden. Kennis van verleden en heden gaan altijd samen. Mens en samenleving worden maar begrepen door vroegere en huidige processen en gebeurtenissen met elkaar te verbinden. Daarom is de geschiedenis de sociale wetenschap bij uitstek, niet alleen van het verleden, maar ook van het heden.
De geschiedenisopleiding is een academische opleiding en wil daarom historici opleiden met een onderzoeksgerichte attitude en een brede blik op de wereld. Als afgestudeerde beschik je niet alleen over een goede kennis van de humane en sociale wetenschappen en van de geschiedenis, en over een kritisch inzicht in maatschappelijke processen en structuren. Je hebt eveneens een wetenschappelijk-kritische houding tegenover het verleden en het heden, kan op zelfstandige basis historisch onderzoek verrichten, kan de resultaten van wetenschappelijk onderzoek (schriftelijk en mondeling) voorstellen aan een breed publiek en kan deelnemen aan het hedendaags maatschappelijk debat.

Waar de bacheloropleiding nog een vrij brede basis biedt, start de echte vakspecialisatie in de masteropleiding. De opleiding is geconcentreerd rond de masterproef waarin je je wetenschappelijk kunnen bewijst. Dat komt tot uiting in het gewicht dat aan de masterproef wordt gegeven, namelijk 25 van de 60 de studiepunten. Voor de masterproef kies je een onderwerp dat ofwel in een bepaalde periode (bv. middeleeuwen), in een bepaald thema (bv. stadsgeschiedenis) of in een bepaalde regio (bv. geschiedenis van Afrika) te situeren is. De overige opleidingsonderdelen sluiten aan bij de gekozen invalshoek (chronologisch, thematisch of regionaal). Met de majors Publieksgeschiedenis en Archivistiek kan je bovendien kiezen voor een sterk praktijkgericht traject. Beide voorzien in een stage, waardoor je al tijdens je studie vertrouwd raakt met het werkveld.

Naast de hier beschreven (domein)master, kun je ook kiezen voor de educatieve master. Meer uitleg hierover vind je op www.ugent.be/educatievemaster.

Als geschiedkundige kun je – dankzij de brede contouren en de wetenschappelijke diepgang van de opleiding – je kennis en vaardigheden gebruiken in tal van beroepen. Traditionele tewerkstellingssectoren voor historici zijn het onderwijs, het wetenschappelijk onderzoek (vaak via een doctoraatsstudie), de bredere erfgoedsector en het archiefwezen.
De vraag naar afgestudeerden met een polyvalente opleiding steekt echter overal de kop op. Een studie in de geschiedenis biedt dan grote voordelen. De brede vorming en wetenschappelijke diepgang van de opleiding geven je als afgestudeerde een ruime intellectuele en culturele bagage mee en bijzondere vaardigheden die in tal van niet-historische beroepen belangrijk zijn. Onze alumni zijn dan ook succesvol in tal van niet-historische sectoren: cultuur, administratie, journalistiek, diplomatie, uitgeverijen, banken en vele andere. Voor wie dit wenst, bieden dezelfde brede vorming en specifieke vaardigheden ook een stevige basis voor bijkomende studies in andere domeinen.